Ana sayfa Tarih Eski Çağlar İlk Çağlarda İran

İlk Çağlarda İran

50
0

Kurus’un Silindiri

1879’da Babil’deki Marduk tapınağında yapılan kazılarda bulunmuş olan bu toprak silindir, Pers Kralı Kurus’un dünyanın ilk insan hakları bildirisi denilebilecek ve çivi yazısı ile yazılmış bir metni taşımaktadır.

Bu silindirin aslı İngiltere’deki British Museum’da ve bir taklidi ise New York’taki Birleşmiş Milletler binasında sürekli olarak sergilenmektedir.

İran devleti, 2.500. kuruluş yılı kutlamalarını bu silindirin yapılış tarihine dayandırmaktadır.

Silindirin üzerindeki yazıtta Kurus, Babil’de ve tanrı Marduk’un kutsal tapınağında barışı sağlamak için çalıştığını ve Babil’de esir olarak bulunan Yahudilerin zorla çalıştırılmalarını yasakladığını yazmaktadır.

İlk Yerleşimler

İran platosuna ilk yerleşimlerin başladığı dönemlerin M.Ö. 3 bin – 2 bin arasına rastladığı kabul edilir. İndo – Aryanların bugünkü İran platosuna geldikleri, bir kısmının burada yerleştiği, bir bölümünün ise Hazar Denizi kıyısına ve Karadeniz kıyısına geçtiği tahmin ediliyor. Bunların arasında bulunan Med’ler bölgedeki ilk uygarlığı oluşturmuşlardır. Sonraki büyük grup birçok göçebeden oluşan Parslardır. Medlerle Parslar o dönemde sürekli olarak birbiriyle çatışmışlar, M.Ö. 550 yılında Pars Kralı Kurus Med’leri kesin olarak yenmiştir.

Büyük Kurus‘un kurduğu Akamenid İmparatorluğu M.Ö. 558 ile M.S. 330 yılları arasında hüküm sürmüştür. Ünlü kralları I. Darius ve Sarkis (Xerxes) zamanında ülkenin sınırları doğuda Hindistan’a, batıda Ege kıyılarına kadar uzanmıştı. Mısır’ı bile topraklarına katan bu imparatorluğun merkezi olan Persepolis şehri günümüzün en önemli tarihi şehirlerinden biri durumundadır. Bu iki kral zamanında tarımda büyük ilerlemeler sağlanmış, demircilik, taş işlemeciliği binalarda taşların kullanılması, altın ve bakır işlemeciliği çok ilerlemiştir.

Ana Sayfa