Ana sayfa Genel UNESCO Dünya Kültür Mirası Listesindeki yerler

UNESCO Dünya Kültür Mirası Listesindeki yerler

11
0

TAHT-I SÜLEYMAN – KUZEY İRAN

Taht-ı Süleyman arkeolojik bölgesi, ıran’ın kuzeybatısındaki volkanik bölgede yer alıyor. Sasaniler döneminde bölgede inşa edilen tapınak, İlhanlılar döneminde yeniden inşa edilmiş. Ateş tapınağı ve sarayın tasarımı ile bölgenin genel planlaması ıslam Mimarlığının gelişmesinde önemli etkilere sahiptir.

SULTANİYE GÜMBEDİ – ZENCAN

Sultaniye Gümbedi Hz. Ali için yapılmış fakat daha sonra bir Moğol hükümdarının türbesi haline getirilmiş. Gümbedin kubbesi gerçekten çok büyük. Dünyanın 3. büyük kubbesi sayılıyor. Türbenin dışı çinilerle ve içi ise aynalarla kaplı.

CHOGHA ZENBİL ZİGGURATI – SUŞA

Mezopotamya dışında yapılmış birkaç Ziggurattan birisidir. M. Ö. 1250 yılında Elam kralı tarafından bir tapınak olarak inşa edilmiştir. Toplam 12 tanrı için yapılması planlanmış fakat tamamlanamamıştır. Burası Asurbanipal tarafından M. Ö. 640 yılında yıkılmıştır.

Ziggurat’ın tahmini orjinal hali.

İMAM MEYDANI – İSFEHAN

Dünyanın en büyük meydanı olduğu söylenmektedir. Bu meydan, şehrin merkezi sayılır. şehir planlamacılığının en güzel örneklerinden birisi olan ımam Meydanı’nın uzunluğu 500 metre ve eni 160 metre kadardır. Meydanın çevresi sütunlu yapılarla çevrilmiş ve ortasında geniş bir havuzu olan kapalı bir mekân oluşturulmuştur.

ESKİ ŞEHıR – YEZD

Dünyanın en eski yerleşim yerlerinden birisi olan bu çöl şehrinin Old City bölümü bütünüyle Dünya Kültür Mirası kapsamına alınmıştır.

PERSEPOLİS – ŞİRAZ

Akamenid kralı 1. Darius tarafından M. Ö. 518 yılından başlayarak kuruldu. Tam olarak bitirilemedi. Yapı tarzı olarak Mezopotamya etkisini taşır. Kraliyet sarayı olmaktan çok tören alanı kompleksi amacıyla yapılmıştı.

BAM KALESİ ve ÇEVRESİ – KERMAN

Bam kentindeki toprak kale M. Ö. 6 yüzyıl ile 4. yüzyıl arasında Akamenidler döneminde yapılmıştır. ıpek yolu üzerindeki önemli merkezlerden biri olarak Bam kenti tarihte yerini almıştır. 2003 yılındaki büyük depremde çok zarar gören Bam kalesi daha sonra eski yöntemler kullanılarak yeniden yapılmıştır.

PASARGAD – ANTİK KENTİ – ŞİRAZ

Pasargad antik kenti 2. Kurus tarafından yaptırılmıştır. Komplekste saraylar, bahçeler, anıtsal yapılarla bulunur. Ayrıca 2. Kurus’un mezarı da buradadır. Günümüzde antik kentin büyük kısmı tahrip edilmiş durumdadır.

BİSUTUN YAZITLARI – KERMANŞAH

Bu yazıtları 1. Darius, M. Ö. 521 yılında dev boyutlardaki kayaların üzerine işletmiştir. Ayrıca bir resimde 1. Darius elinde bir ok ile çizilmiştir. Bu çizimin etrafında bulunan ve 1.200 satır olan çivi yazılarında Darius’un savaşları ve zaferleri anlatılıyor. Yazıtlar, öteki Akamenid dönemi eserlerinde olduğu gibi üç dilde yazılmıştır. Bisutun yazıtları daha sonraları folklorik karakterdeki Ferhat ile şirin efsanesiyle yanlış bir şekilde ilişkilendirilmiştir.

ERMENİ MANASTIRLARI – BATI AZERBAYCAN

Ermeni manastırları 7. yüzyıldan itibaren bölgede görülmeye başlanmıştır. Buradaki 3 önemli manastır olan Aziz Tadeuzs, Aziz Stefan ve Zorzor Şapeli Dünya Kültür mirası listesine alınmıştır. Eserlerin dekorasyonu Ermeni geleneksel mimari tarzı ile birlikte Bizans, Ortodoks ve Fars geleneklerinin etkileşimlerini yansıtır.

ŞUŞTAR – TARİHİ SULAMA SİSTEMİ – HUZİSTAN

Büyük Darius zamanında M. Ö. 5. yüzyılda inşa edilmiş olan bu sistemle yakındaki nehirden Şuştar şehrine çeşitli tünellerden faydalanarak su getirilmiştir. Suyun akışı akıllıca bir mühendislikle hidrolik sistemle yapılmış ve günümüzde de kullanılmaktadır.

ŞEYH SAFİYUDDİN TÜRBESİ – ERDEBİL

Safevi devletinin temelini oluşturan Safevi inancının kurucusu şeyh Safiyuddin’in türbesi Erdebil kentinde, en büyük izleyicisi Şah İsmailin türbesiyle birlikte yer alır. Buradaki müzede altın kaplama duvarlar, 16. yüzyıldan kalma eserler görülebilir. Allah-Allah kulesi isimli türbenin dışı güzel çinilerle kaplıdır.

KAPALI ÇARŞI – TEBRİZ

Kapalı Çarşı, Tebriz şehrinin tarihinde çok önemli bir yer tutar. İpek Yolunun çok önemli bir ticari merkezidir. Kapalı çarşının labirent benzeri yolları içiçe geçmiş bir kent gibidir. Birçok bölümü vardır. 13. yüzyılda yapıldığında çok ünlüydü, Tebriz şehrinin başkent ünvanını kaybetmesinden sonra bile ticari önemini korumuştu.

FARS BAHÇELERİ

İranın çeşitli yerlerinde yer almış olan 9 bahçe bu listeye girmiştir. Bunların özelliği özel sistemle getirilen su, suyun uzun bir yatakta akıtılarak getirilişi gibi özel tekniklerdir. Bu bahçeler “cennet bahçeleri” anlamına gelen Pardis ismiyle anılır, ki bu isim İngilizceye Paradise olarak geçmiştir.
Bu bahçeler : 
1. Pasargad’taki antik bahçeler, 
2. Şirazdaki İrem Bağları, 
3. İsfehan’daki Cehel Sütün çevresindeki bahçeler,
4. Kaşhan’daki Fin Bahçeleri,
5. Behşehr’deki Abbas Abad bahçeleri,
6. Mahan’daki Şehzade Bahçeleri,
7. Yezd’deki Devlet Abad bahçeleri,
8. Mebriz’deki Pehlivanpur Bahçeleri,
9. Birjand’daki Ekberiye Bahçeleridir.

GONBAD-E KAVUS – GORGAN

Gorgan kentinin sembolü olan bu eser 1006 yılında Kabus İbn-i Vosmgir tarafından yapılımştır. 17 metre yüksekliğindedir ve tepesindeki konik biçimiyle eşsizdir.

CUMA MESCİDİ – İSFEHAN

İsfehan’daki en önemli eserlerden biridir. Yapımına bundan 1.200 yıl kadar önce 841 yılında başlanmış, zaman içinde burayı ele geçiren çeşitli güçler kendi sanat anlayışlarına göre ekler yapmışlardır. Toplam alanı 20 dönümü bulan büyük bir komplekstir. Özellikle bin yıllık mescidi ve harika renkleriyle çini kaplamaları eşsizdir.

GÜLİSTAN SARAYI – TAHRAN

Kacar dönemine ait bir eser. 1779 yılında yönetime gelen Kacarlar Tahran şehrini başkent yaptı. Bundan sonra da Tahran hep başkent kaldı. Geniş bahçenin içindeki havuzlar ve yeşillikler arasındaki saray binaları arasında Talar-e Almas ve Talar-e Selam isimli salonlarındaki işlemeler mükemmeldir.

SOKHTA ŞEHRı – SİSTAN/BELUCİSTAN

Anlam olarak “yanık şehir” demektir. Bam kalesi gibi çamur tuğlalar ile yapılmıştır, ama yapım tarihi M. Ö. 3.200 yılına kadar gider. şehirde anıtlar, evler ve ticaret için ayrılmış mekanlarla birlikte mezarlar da vardı. Bronz çağına ait bu yerde çöl sıcağı nedeniyle hiç bozulmamış bir heykelin bulunması bölgenin önemini artırmıştır.

MEYMAND GÖÇERLERİ – KERMAN

Meymand, İran’ın merkez dağlarının güney ucunda izole kalmış bir bölgedir. Burada yaşayan halkın son derece doğal tarzını devam ettirmesi çok ilginçtir ve bu nedenle Dünya Kültür Mirası listesine alınmıştır. Bu insanlar yarı göçebedir. İlkbahar ve sonbaharda hayvanlarını dağlara götürür. Kışları daha alçak yerlerde bulunan çöl bölgesindeki mağaralarına çekilirler. Yaşam tarzları, geçmişte bu tür yaşamın çok daha geniş bir bölgede geçerli olduğunu gösteriyor.

SUŞA – HUZİSTAN

Akamenidler döneminden kalmış olan tarihi eserlerin bulunduğu bu yer gerçekten ilginçtir. Bu bölgeye yerleşim M. Ö. 5.yüzyılda başlayıp 13. yüzyıla kadar devam etmiştir. Bu dönemlerde burada Elami, Fars ve Part uygarlığının eserleri yer almıştır.Yapılan kazılarda birbirine geçmiş pek çok arkeolojik bulgu keşfedilmiş, bunlar arasında yönetim yerleri, yaşam alanları ve saraylar yer almıştır.

Ana Sayfa

BİR CEVAP BIRAK

Please enter your comment!
Please enter your name here